Strona główna » User experience

Teoria zabawy a projektowanie perswazyjne

5 maja 2010 napisała Iga [ Brak odpowiedzi ] Drukuj wpis

Kilka miesięcy temu można było się natknąć na filmy Volkswagena, zrealizowane w ramach inicjatywy The Fun Theory. Podstawą teorii jest założenie, iż zabawa jest najłatwiejszym sposobem na zmianę zachowań ludzi na lepsze.

Najbardziej znana produkcja The Fun Theory – Fortepianowe schody – miała zachęcić ludzi wychodzących z podziemia metra do korzystania z tradycyjnych schodów, zamiast ruchomych. Dla tego celu przygotowano instalację, która wraz z wchodzeniem pasażera po schodach wydawała dźwięki pianina. Autorzy twierdzą, że dzięki dodaniu elementu zabawy do tak mało atrakcyjnej czynności, 66% więcej ludzi decydowało się użyć tradycyjnych schodów, zamiast ruchomych.

Projektowanie perswazyjne

Fortepianowe schody motywują pieszych do wykonania dodatkowego wysiłku fizycznego poprzez wywołanie zaangażowania emocjonalnego – dostarczając zadowolenie i radość z wykonywanej czynności – czyli właśnie „fun”. To tak naprawdę świetny przykład projektowania perswazyjnego, które poprzez wykorzystanie znanych zjawisk psychologicznych, skłania ludzi do konkretnych zachowań. Zjawiska, których znajomość można także wykorzystywać w projektowaniu aplikacji.

Takie emocjonalne zaangażowanie jest też wykorzystywane w nauczaniu. Szkoły językowe czy kursy e-learningowe uczą słownictwa, wymowy czy gramatyki poprzez stosowanie zabaw i słuchanie obcojęzycznych piosenek. Dzięki temu nie trzeba się zmuszać do nauki słówek, uczymy się ich niejako przy okazji zabawy.

Elementy zabawy wspierające naukę - British CouncilBritish Council

Zjawisko emocjonalnego zaangażowania stosuje także Ciufcia, serwis z grami dla dzieci w wieku 2-6 lat. Proste gry dla maluchów są często powiązane z czynnościami, których specjalnie nie lubią, a które rodzice bardzo chcieliby, żeby ich pociechy wykonywały, np. mycie rąk. Nie wiem, na ile takie zabawy przekuwają się na faktyczne działania dzieci, ale są świetnym sposobem do nauki obsługi myszki i rozwijania koordynacji wzrokowo-ruchowej.

Wykorzystanie teorii zabawy przez CiufcięCiufcia

Tylko nie dla dorosłych?

Jak to się ma do projektowania aplikacji dla dorosłych? Zabawa jest atrakcyjna nie tylko dla dzieci. Także starszym użytkownikom można zaproponować element rozrywki lub humoru, w zamian za przejawianie pożądanych przez nas zachowań. Do głowy przychodzi mi próba nakłonienia ludzi do korzystania z opcji Wyloguj, w celu poprawy bezpieczeństwa korzystania z aplikacji. Po wylogowaniu użytkownikowi prezentujemy zabawne komiksy, rysunki, a może po prostu losową, atrakcyjną animację odłączania wtyczki od kontaktu (liczę na Waszą wyobraźnię). Czy przełoży się to na częstsze korzystanie z opcji Wyloguj? To możemy z łatwością sprawdzić za pomocą statystyk serwera. Warto spróbować :)

Teoria zabawy ma zastosowanie w tworzeniu dobrego user experience czyli doświadczenia użytkownika, poprzez wpływ na jeden z jego elementów składowych – atrakcyjność. Poprzez poprawę atrakcyjności działania, możemy skłonić ludzi do jego wykonywania. To właśnie pokazali twórcy The Fun Theory. Ale teoria zabawy to także świetny przykład marketingu wirusowego. Film Piano stairs ma obecnie ponad 11 milionów odsłon.

Autorka

Iga Mościchowska

www: http://witflow.com
Managing Partner i UX Director w firmie WitFlow. Z zamiłowania projektant interakcji i badacz użyteczności, z wykształcenia socjolog. Szkoli, wykłada na AGH, występuje na konferencjach branżowych. Pracowała m.in. dla marek: Amica, Agora, eBay Classifieds, Egmont, Maspex Wadowice, MSZ, Polskapresse, PWN.pl, Vattenfall, a także dla licznych startupów. Czytaj więcej
Tagi: , ,